Online tahsilat: misafir ödemeye dokunduğu an ile paranın size geçmesi arasında ne olur

Misafir sipariş sayfanızda Öde’ye dokunur ve yeşil bir tik görür. O tikin arkasında dört beş şeyin doğru gitmesi gerekiyordu ve bunlardan biri, paranın gerçekten sizde mi olduğunu yoksa yalnızca onu alma izniniz mi bulunduğunu belirler. Ödeme sağlayıcısıyla yaşanan tartışmaların çoğu, bir restoranın bu ikisini aynı sanmasıyla başlar.

Geçit önce rızayı alır, sonra parayı

Her kart ağı bir ödemeyi iki ana ayırır:

1. Yetkilendirme — kartı veren banka paranın var olduğunu onaylar ve ayırır.
2. Tahsilat — işletme “şimdi al” der ve para hareket eder.

Bazı geçitler bu iki adımı sizin yerinize birleştirir. Bazıları birleştirmez ve size onaylanmış, karşılığı ayrılmış, ancak siz istemedikçe hiç tahsil edilmemiş bir sipariş bırakır. PayPal ikinci şekilde çalışır: PayPal sayfasında onaylayan bir misafir size ödemeye rıza göstermiştir ve tahsilat gerçekleşene dek hesabından hiçbir şey çıkmamıştır. Stripe Checkout ise olağan yapılandırmasında ikisini de sizin için yapar.

Bunun çok somut bir önemi var. Sisteminiz siparişi, misafir geri yönlendirildiği anda ödendi olarak işaretliyorsa, er ya da geç hiç tahsil edilmemiş onaylar karşılığında yemek çıkaracaksınız — ve bunu ay sonunda kasanızdan değil, bankanızdan öğreneceksiniz.

Kural bu yüzden basittir ve her tedarikçiye dayatılmayı hak eder: bir satış, para hareket ettiğinde ödenmiştir; misafir geri döndüğünde değil.

Dört hat ve her birinin dürüstçe ne işe yaradığı

Fawry yararlı istisnadır: kart hiç kabul etmez. Bir kod üretir, misafir bunu bir büfede veya eczanede öder, onay size sonradan ulaşır. İnsanların büyük bölümünün kartı olmadığı bir pazarda bu bir yedek çözüm değil — ana yoldur.

Nakit ve tezgâhınızdaki kart terminali, hiç geçit içermeyen diğer iki hat olarak kalır. Kasada kaydedilir ve vardiya sonunda çekmeceyle karşılaştırılır.

Geçidi para biriminiz seçer, tercihiniz değil

İnsanları şaşırtan kısım bu, o yüzden açıkça söyleyelim: bir sağlayıcı sabit bir para birimi listesinde mutabakat yapar ve sizinki listede yoksa hiçbir ayar işe yaramaz.

Paymob ve Fawry Mısır lirasında mutabakat yapar. Kahire’de doğru cevaptır, Madrid’de anlamsızdır. Stripe neredeyse her yere ulaşır. PayPal dünyanın büyük bölümüne ulaşır ama Mısır lirasını hiç kabul etmez, riyali de dirhemi de — dolayısıyla menüsünü EGP ile fiyatlayan bir Mısır restoranı, ne kadar isterse istesin PayPal’ı ödeme sayfasının arkasına koyamaz.

İyi bir sistem bunu ilk başarısız siparişte değil, kurulumda söyler. Euro ile fiyatlayan bir restorana Mısır hatları hiç sunulmamalı; lira ile fiyatlayan birine de ilk işlemini reddedecek bir sağlayıcıyı sessizce yapılandırma izni verilmemeli.

Birden fazla ülkede çalışıyorsanız her şubeyi kendi para biriminde fiyatlayın ve her biri kendi sağlayıcısını taşısın. Bu da bizi bir sonraki hataya getiriyor.

Şube anahtarları merkez anahtarları değildir

Bir sağlayıcının kimlik bilgileri bir üye işyeri hesabına aittir ve üye işyeri hesabı tek bir para biriminde, tek bir banka hesabına mutabakat yapar.

Dolayısıyla bir grubun başka ülkede şubesi olduğunda, o şube merkezin kimlik bilgilerini devralamaz — bu bir politika kararı değil, bir aritmetik sonucudur. O anahtarlar misafirlerini, parasını tahsil edemeyecek bir işlemciye yönlendirirdi.

Mantıklı düzen: aynı para biriminde fiyatlayan şube ayarları devralır ve ayrı kuruluma ihtiyaç duymaz. Farklı bir para biriminde fiyatlayan şube kendi kimlik bilgilerini, kendi geri çağırma adresini ve kendi mutabakatını korur. Herhangi bir tedarikçiye bunu nasıl çözdüğünü ikinci ülkeyi açmadan önce sorun, sonra değil.

Onay, webhook’tur

Misafir ödemeyi bitirdiğinde birbirinden bağımsız iki şey olur:

• tarayıcısı sayfanıza geri yönlendirilir ve
• sağlayıcı sunucunuza ne olduğunu bildiren imzalı bir bildirim gönderir.

Yalnızca ikincisi güvenilirdir. Bir yönlendirme kopan bağlantıyla, kapanan sekmeyle, biten pille ya da geri tuşuna basan bir misafirle kesilebilir — ve bunların hepsinde para pekâlâ hareket etmiş olabilir. Dahası, yönlendirme bir URL’dir ve URL elle yazılabilir.

İmzalı bildirim — webhook — sağlayıcının sunucunuza, sunucudan sunucuya, doğrulayabildiğiniz bir imzayla ödemenin gerçekleştiğini söylemesidir. Siparişi ödendi olarak işaretlemesi, fişi mutfağa bırakması ve günün hasılatında görünmesi gereken olay budur.

İki pratik sonucu var:

• Geri çağırma adresiniz internetten erişilebilir olmalıdır. Webhook gelen bir istektir. Kafe WiFi’sindeki bir dizüstüne karşı çalışmaz; bu yüzden geliştirici makinesinde geçen bir test üretimde başarısız olabilir.
• Sağlayıcı aynı olayı iki kez gönderecektir. Ağlar onayları kaybeder ve ciddi her sağlayıcı yeniden dener. Buna dikkat etmek, tek bir siparişin iki ödeme olarak kaydedilmesini önleyen şeydir.

İadeler aynı hattan geri döner

İade bir geri havale değildir — özgün hatta belirli bir tahsilatı geri alma talimatıdır. Yani yalnızca parayı tahsil eden sağlayıcı üzerinden iade edebilirsiniz ve genellikle siparişin değil, tahsilatın referansına ihtiyaç duyarsınız.

Bundan iki şey çıkar. Birincisi, nakit iade ile geçit iadesi farklı işlemlerdir ve raporlarınızda farklı görünmelidir; biri çekmeceyi boşaltır, diğeri banka mutabakatını düzeltir. İkincisi, kısmi iade geri aldığı tahsilata bağlanmalıdır, yoksa mutabakatınız asla kapanmaz.

Siparişi asıl ne kaybettirir

Pratikte online ödeme egzotik değil, sıkıcı nedenlerle başarısız olur:

• Tutar doğru, para birimi değil. Sağlayıcı reddeder, misafir açıklanmamış bir hata görür.
• Dönüş adresi web adresi değil, uygulama bağlantısıdır. Bazı sağlayıcılar yalnızca sıradan https adreslerini kabul eder ve gerisini tümden reddeder — sipariş hiç oluşturulmaz bile.
• Webhook’u kimse kurmamıştır. Ödemeler başarılı olur, misafirlerden tahsil edilir ve restoranda kimsenin haberi olmaz. En yaygın arıza budur ve sessizdir.
• Test anahtarları gerçek olanlarla hiç değiştirilmemiştir. Her şey kusursuz çalışır ve hiç para gelmez.

Bunların hiçbiri zekice bir sorun değil. Kontrol listesi sorunları — tam da bu yüzden bir kontrol listesinde olmalılar ve tam da bu yüzden yalnızca anahtarlarınızı kaydetmek yerine sağlayıcıyı gerçekten arayan bir bağlantı testi ayarlar ekranındaki yerini hak eder.

Kısacası

Misafirlerinizin gerçekten kullandığı hatları sunun, her şubeyi mutabakat yaptığı para biriminde fiyatlayın, bir siparişin ne zaman ödendiğine yönlendirme değil webhook karar versin ve sayfanın açıldığını birine söylemeden önce gerçek anahtarlarla test edin. Gerisi yapılandırmadır.