QR menüler ve kendi sipariş kanalınız: komisyon çarkından inmek

İki şeye “QR ile sipariş” deniyor ve bunlar aynı şey değil. Biri misafire menünüzü gösterir. Diğeri ondan sipariş vermesini sağlar. Birincisi bir belgedir; ikincisi başkasının elindeki bir satış noktasıdır ve öyle davranması gerekir.

İki seviye, dürüstçe

QR menü lamine kartın yerine geçer. Misafir okutur, okur ve garsonu çağırır. Yapmaya değer — yeniden baskıyı ortadan kaldırır ve öğle vakti fiyat değiştirmenize izin verir — ama siparişlerin mutfağa nasıl ulaştığı konusunda hiçbir şeyi değiştirmez.

QR ile sipariş daha ileri gider: misafir ürünleri seçer, not ekler ve gönderir. Fiş, tıpkı garsonun siparişi gibi, masa numarasına karşılık mutfak ekranında belirir. İşgücü tasarrufu ve doğruluk buradan gelir; tasarımın dikkatli olması gerektiği yer de burasıdır.

Masadaki kodun neden bir ömrü var

Altı numaralı masayı kalıcı olarak tanımlayan basılı bir QR kod, olmayı bekleyen küçük bir güvenlik sorunudur: biri onu fotoğraflar ve bütün hafta evinden, sizin masanız üzerinden sipariş verir.

Bu yüzden masa kodunun arkasındaki jeton imzalıdır ve süre sınırlıdır; her kullanım kaydedilir ki aynısı tekrar oynatılamasın. Pratikte misafir hiçbir şey görmez — okutur ve çalışır. Değeri, bir zamanlar orada oturmuş herkese sipariş kanalını açık bırakmadan kodları masalarda bırakabilmenizdir.

Sipariş uç noktaları da hız sınırlıdır; canı sıkılan bir gencin bir dakikada mutfağınıza kırk sipariş göndermesini engelleyen budur.

Sahip olunan bir kanal gerçekte ne değerdedir

Bunu yapmanın sebebi modernlik değildir. Aritmetiktir.

Bir aracı, her fişten kayda değer bir dilim alır ve müşterinin telefon numarasını, sipariş geçmişini ve adresini kendinde tutar. Sizin kanalınız — bir web sipariş sayfası, bir QR menü veya markalı uygulamanız — dördünü de sizde tutar.

Bu, aracıları bırakma çağrısı değildir. Onlar keşif getirir ve keşfin bedeli ödenmeye değer. Bu, düzenli müşterilerinizin — adınızı zaten bilenlerin — size her hafta yeniden kiralanmadığından emin olma çağrısıdır.

Misafirlerin vazgeçmesine ne yol açar

Dört hata kaybın çoğunu üretir ve dördü de önlenebilir:

1. PDF menü. O bir belgedir, sayfa değil. Telefonda yakınlaştırıp uzaklaştırmak, bir misafiri daha ilk yemekte kaybetme yoludur.
2. Bazı ürünlerde fotoğraf, bazılarında yok. Fotoğraflı ürünler satar; geri kalanı yarım görünür. Ya bölümün tamamını fotoğraflayın ya da hiçbirini.
3. Son adımda gizli ücretler. Yalnızca ödemede beliren teslimat veya servis ücreti, ücretin kendisinden fazla zarar verir.
4. Siparişten önce hesap istemek. Önce sipariş vermelerine izin verin, sonra bilgileri kaydetmeyi önerin. Kayıt, değerden sonra istenen bir ödüldür; ondan önce alınan bir geçiş ücreti değil.

Makul bir benimseme sırası

• 1. hafta: masalarda QR menü ve bir web sipariş sayfası. Kurulum yok, mağaza incelemesi yok.
• 2. hafta: salon için QR’dan siparişi açın; önce birkaç masada, bir garson gözetiminde.
• Sonra: aynı hesapta sadakat puanları; böylece geri dönen misafir bakiyesini sormadan görür.
• Düzenli müşteriler oluştuğunda: kendi markalı uygulamanız — çünkü artık kurmak için bir sebep var.

Bu sırayla yaparsanız her adım bir sonrakini finanse eder. Tersinden yaparsanız — önce uygulama, menü disiplini olmadan — kimsenin açmadığı bir uygulamanız olur.