Teslimat, atama ve kurye uygulaması: sipariş alındıktan sonra ne olur

Teslimat restoranın bir uzantısı gibi görünür. Aslında mutfağı paylaşan ikinci bir işletmeye daha yakındır: farklı maliyetler, farklı arıza biçimleri ve çoğu zaman farklı bir marj.

Bölgeler bir harita değil, bir sözdür

Teslimat bölgesi, yazıya dökülmüş dört karardır: bir merkez, bir yarıçap, bir ücret ve beklenen bir süre. Her biri, müşteri daha sipariş vermeden ona verdiğiniz bir taahhüttür.

Yaygın hata, şubenin etrafında tek bir yarıçap ve tek bir ücrettir. Maliyet yalnızca mesafe değildir: yoğun trafikli ve park yeri olmayan bir bölge, açık bir yolda iki katı uzaktaki bölgeden teslimat başına daha pahalıya gelir. Farklı ücretli iki bölge, müşterilerinizin yarısından fazla alıp diğer yarısında zarar ettiren tek bir ortalamadan daha dürüsttür.

Bir teslimatın altı durumu

Bir kurye devreye girdiği anda siparişin kendi hayatı başlar:

Beklemede → Atandı → Teslim alındı → Yolda → Teslim edildi, çıkış olarak Başarısız, İptal veya İade.

Bu bürokrasi gibi görünebilir. Oysa her siparişin nerede olduğunu bilen bir yöneticiyle yoğunlukta üç kuryeyi arayan bir yönetici arasındaki farktır. Ayrıca önemli iki zaman damgasını verir: yemek kurye beklerken ne kadar bekledi ve yolculuk ne kadar sürdü. Bunlar farklı çözümleri olan farklı sorunlardır ve tek bir “geç kaldı” etiketi ikisini de gizler.

Kurye ne görmeli

Kurye uygulaması mevcut ve sıradaki işi göstermelidir. Adres, müşteri adı, ne alınacağı, nakitse ne tahsil edileceği ve durumu ilerletmek için tek bir düğme.

Bu sadelik bilinçlidir. Kurye iki teker üstündedir, çoğu zaman trafikte, bazen yağmurda. O ekrandaki her fazladan seçim, kötü verilen bir karardır. Teslim noktasının koordinatları adresi yeniden okumayı gereksiz kılar; tahsil edilen tutar, vardiya sonu kasa kapanışını hatırlama çabası değil bir toplama işlemi yapar.

Kimsenin hesaplamadığı sayı

İşte çoğu restoranın atladığı hesap. Aynı tutarda bir teslimat siparişiyle bir salon siparişi alın ve her birinin gerçekten neye mal olduğunu çıkarın:

• Salon: gıda maliyeti ve zaten ödediğiniz işgücünden bir pay.
• Teslimat: gıda maliyeti, ambalaj, tahsil etmediğiniz teslimat ücreti, kuryenin zamanı veya aracının komisyonu ve bir şey soğuk ulaştığında yaptığınız iadeler.

Çoğu zaman teslimat cironun üçte biri, kârın onda biridir. Bu, teslimata karşı bir argüman değildir — hacim mutfağı meşgul, markayı görünür tutar. Bu, sayıyı bilmek için bir argümandır; çünkü sonraki kararların hepsi farklıdır:

• Marj ince ama pozitifse çözüm ücrette veya bölgede, menüde değil.
• Yalnızca tek bir bölgede negatifse o bölgeyi kapatın.
• Aracı siparişlerinde negatif, kendi kanalınızda pozitifse bir pazarlama sorununuz var, teslimat sorunu değil.

Pratik kurallar

1. Ücreti utançla değil mesafeyle fiyatlayın. Yolculuğu karşılayan bir ücret her yerde olağandır.
2. Söze bir tavan koyun. İki kez tutmayan bir tahmin, müşteriye üçüncüsüne güvenmemeyi öğretir.
3. İncelemede “kurye bekliyor” ile “yolda”yı ayırın. Bunlar farklı bölümlerdir.
4. Her teslimat için puan ve yorumu izleyin. Şikâyet yığınının arkasında genellikle tek bir kurye veya tek bir bölge vardır.

Düzgün yönetilen teslimat iyi bir iştir. Sonradan akla gelmiş bir teslimat ise mutfak tam kapasite çalışırken para kaybetmenin çok meşgul bir yoludur.