İşgücü maliyeti yüzdesi: yemekten sonra kârı yiyen rakam

Yemek maliyeti toplantıları alır. İşgücü maliyeti gerisini sessizce alır. Birçok işletmede ikisinin büyüğüdür ve yöneticilerin en az dokunabildiğini hissettiği sayıdır — çünkü insan kesmek hizmet kesmek gibi gelir.

İnsan keserek başlamazsınız. Zaten boş masalar için ödediğiniz saatleri ölçerek başlarsınız.

Tanım

işgücü maliyeti % = toplam insan maliyeti ÷ net satış × 100

Toplam insan maliyeti ücret satırı değildir. Şunlardır:

• Temel ücretler ve maaşlar
• Fazla mesai
• İşveren sigortası ve vergisi
• Maliyet olarak işlediğiniz servis ücreti veya bahşiş payı
• Acenta / günlük işgücü
• Yönetici maaşları (veya adil bir payı)

Bunlardan birini dışarıda bırakırsanız yüzde sağlıklı görünür; nakit yan kapıdan çıkar.

Aylık bir örnek:

«İyi» nasıl görünür

Yaklaşık, kural değil:

Dolu salon ve bekleme listesiyle %38’te olan bir işletme, 15–18 arası üç kişinin durduğu %26’dakinden daha iyi durumdadır. Kendinizi kendinizle, aynı hafta günü, hafta hafta karşılaştırın.

Sayıyı bölmezseniz yanlış ekibi düzeltirsiniz

Tek bir işgücü yüzdesi harmanlanmış bir yalandır.

Mutfak satışların %18’inde, salon %16’sındaysa sorun «personel» değildir. Henüz başlamamış bir yoğunluk için kadrolanmış bir yemek salonudur.

Fazladan puanlar genellikle nerede yaşar

1. Ölü bölgedeki kadro. 15–18 arası iki fazla kişi, haftada altı gün, var olmayan satışlar için tam zamanlı bir maaştır.
2. Alışkanlık olarak fazla mesai. Aynı kapatan kişi haftada dört gece fazla mesaideyse kadro kısadır — «yoğun» değil.
3. Giriş kayması. Her vardiya, her kişi on dakika erken: ay sonunda bir yüzde puanıdır.
4. Ücret satırındaki yöneticiler. Sahip altmış saat çalışıp maaş almıyorsa yüzde kurgudur. Ödemeseniz bile piyasa ücretini koyun; işletme dürüst olsun.
5. İşgücü saati başına satış yok. Çıktısız kafa sayısı bir histir. net satış ÷ işgücü saati ekibin üretip üretmediğini söyler.

Hareket ettirmenin dört haftalık yolu

• Hafta 1: Temiz bir sayı alın. Puantaj ve bordroyu tek bir toplam insan maliyetinde toplayın. Mutfak ve salonu ayırın.
• Hafta 2: Saatlik satışı üzerine bindirin. İşgücü maliyeti o saatin satışının %40’ını aşan her saati işaretleyin.
• Hafta 3: Önce o saatleri kesin veya kaydırın — Cuma gecesini değil. Daha geç açın, bir bölümü kapatın veya hazırlığı erkene alın.
• Hafta 4: Fazla mesaiyi sınırlayın: kadronun ötesindeki her saat aynı gün bir gerekçe ister.

Giriş, vardiya ve fazla mesai bordroyu zaten beslediğinde — GoSufra’da olduğu gibi — yüzde, maaş gününden sonraki sürpriz değil haftalık bir sayıdır. Kadroyu geçen ayın tartışmasına göre değil, dünün satışına göre yönetirsiniz.

İşgücü küçülteceğiniz bir maliyet değildir. Zamanladığınız bir maliyettir. Sayıyı sabit tutan restoranlar, boş bir salon için ödemeyi bırakanlardır.